فى ذكر الانبذة « 1 » بدان كى مردم مركبست از دو گوهر يكى كوهر جسمانى كه تنومندى ازوست و ديكر روحانى و آن روان وى است هم‌جنين اعراض بعضى آنست كه بتن اضافت كنند و بعضى بجان جن كرسنكى و سيرى كمر « 2 » تن را بوذ و شاذى و غم مر « 2 » روان را « 3 » . اكنون بديد آمذ كه بعضى « 4 » جيزها آنست كه تن ازو « 5 » فايده يابذ « 6 » و بعضى جان فايده يابذ « 6 » وز « 7 » طعامها و ميوها و آبها و حلواها فايده مر تن را بوذ و از « 8 » اخبارهاى خوش « 8 » و سماع خوش و فرمان‌روايى و شادى و سود و « 9 » فايده مر روان را بوذ « 10 » و هيج‌جيز « 11 » نيست كه ازو هم تن را فايذه بوذ و هم روان « 12 » را كه غم ببرد و بدل وى شاذى آرذ و بخل ببرذ و بدل وى « 13 » سخاوت « 13 » آرذ « 14 » و كنكى ببرد و بدل وى ( f . 136 ) فصاحت آرذ و هضم طعام را يارى كند و مواد بذ را از تن بيرون آرذ و غذا را باندامها رسانذ و حرارت غريزى را قوى كردانذ و تن را غذا كند و رطوبات اصلى را نكاه دارذ مكر شراب مسكر وز « 7 » شرابهاء مسكر شراب انكورى « 15 » كى از انكور لعل كرده باشند و مشمّس بود و مشمّس آن بوذ كه انكور را يك هفته بآفتاب بنهند و « 16 » باز بكوبند و بخمها « 16 » سنكين روغن داذه

--> ( 1 ) - ب ه : الاشربه . ف : باب فى ذكر شراب المسكر ( 2 - 2 ) - ف : « مر » ندارد ( 3 ) - ف : بوذ ( 4 ) - ف : افزوده . از ( 5 ) - ف : از وى ( 6 - 6 ) - ف : ندارد ( 7 ) - ف : و از ( 8 - 8 ) - ف : اخبار ( 9 ) - ف : « و » ندارد ( 10 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 11 ) - م : هيچيز ( 12 ) - ف : « را » ندارذ . ب ه : مكر شراب انكورى ، صح ( 13 - 13 ) - ف : شجاعت ( 14 ) - در « ب ه » كلماتى ناخواناست ( 15 ) - ب ه : بهتر باشد ، صح ( 16 - 16 ) - ف : انكاه بكوبند و بخنبها